De Mythe van de door de Mens veroozaakte Globale Opwarming

Rolf A. F. Witzsche, 3 Juni 2006


De Mythe van de door de Mens veroozaakte Globale Opwarming

Ja, we bevinden ons in een langdurige globale opwarmings trend, maar deze trend wordt niet veroorzaakt door mensen noch is het een uitzonderlijke trend zoals geïllustreerd wordt door de figuur hieronder.


Zie: De geschiedenis van het klimaat

De huidige opwarmingstrend begon in de 17e eeuw met het eind van de laatste kleine IJstijd, maar we zijn nog steeds ver onder de middeleeuwse perioden van opwarming.

Er zijn grote historische temperatuur wijzigingen ervaren tijdens de huidige interglaciale periode

Voor een eenvoudige illustratie hiervan die ook de veel warmere interglaciale periode van 500-7000 jaar geleden laat zien toen de aanwezigheid van de mens nog miniem was op deze planeet, zie "The Ice Age Is Coming" door Professor Zbigniew Jaworowski, M.D., Ph.D., D.Sc., Voorzitter van de Wetenschappelijke Raad van het Centrale Laboratorium voor Radiologische Bescherming in Warschau, Polen. Kijk op pagina 58 naar de grote temperatuursvariaties in de huidige interglaciale periode, waarbij vergeleken de huidige globale opwarming slechts een klein stipje is wat niet eens in de buurt komt van de veel warmere historische perioden. En dat gebeurde allemaal al terwijl er nog niets in de atmosfeer van mensen afkomstig was behalve wat rook van een enkel kampvuurtje.

Het punt is dat de planeet opwarmt en afkoelt door natuurlijke oorzaken die ver buiten onze controle liggen, die wij niet kunnen veranderen of voorkomen. Zelfs de huidige globale opwarmingstrend, die in midden 1600 begon, lang voordat de door de mens gemaakte broeikasgassen geproduceerd werden door industriële activiteit die op dit moment de schuld krijgt van de globale opwarming in een van de meest diepgaande politieke doofpot operaties in de geschiedenis, en die overduidelijk ontworpen is om de onvermijdelijke terugkeer van de IJstijd te verbergen.

Globale opwarming veronderstellingen die gebaseerd zijn op valse CO2 metingen

In een verklaring geschreven voor het Verenigde Staten Committee van Handel, Wetenschap en Transport - Maart 2004 - waarschuwt Professor Zbigniew Jaworowski de bestuurders van de Verenigde Staten dat de huidige globale opwarming doctrine gebaseerd is op de veronderstelling dat door de mens geproduceerde broeikasgassen snel toegenomen zijn in de atmosfeer van de wereld in de laatste honderd jaar. Inderdaad worden monsters van ijsboringen gebruikt om deze escalerende trend te staven. Hij waarschuwt dat dit bewijs waarschijnlijk gebaseerd is op een fundamentele "fout" omdat het bekend is in de wetenschappelijke wereld dat gassen die gevangen zijn in ijslagen samengedrukt en opgelost zijn, of gekristalliseerd onder de enorme druk van de samenpakkende ijsmassa's. Het is bekend dat als de monsters uit de ijsboringen naar de oppervlakte gebracht worden, de druk verwijderd wordt. De gassen zetten uit en breken het ijs, waardoor een deel ontsnapt door de microscopische scheurtjes die ontstaan. Hij toont aldus aan, dat het resultaat is dat de diepere lagen schijnbaar minder gassen vrijgeven, dit omdat een deel al ontsnapt is door de microscopische scheurtjes. Hij waarschuwt dat het resulterende "valse resultaat" geciteerd wordt als bewijs dat er minder van die gassen waren in het verleden, maar door allerlei biologische metingen kan het tegendeel aangetoond worden. Deze biologische metingen tonen aan, en dat is niet verassend, dat het CO2 gehalte in de atmosfeer niet veel anders was als in midden 1600 toen de huidige globale opwarmingstrend begon.

Voor meer details lees aub de verklaring van Professor Zbigniew Jaworowski, M.D., Ph.D., D.Sc. over CO2 metingen - geschreven voor het Verenigde Staten Committee van Handel, Wetenschap en Transport - Maart 2004. Professor Zbigniew Jaworowski is een wereld bekende atmosferische wetenschapper en bergbeklimmer, die in zijn 50-jarige carriere 17 gletschers op 6 continenten onderzocht heeft.

Het CO2 deel van het Globale Broeikas effect is minuscuul

Professor Zbigniew Jaworowski toont ook aan in zijn publicatie "The Ice Age Is Coming" dat de huidige zogenaamd "gevaarlijke" toename in de globale CO2 gassen (de niet-bestaande 30% toename) minimaal is in vergelijking tot de historische tijden waar het peil 18x hoger was in de Ordoviciaans periode 440 miljoen jaar geleden toen de gletschers zowel in het noordelijke als in het zuidelijke deel van de wereld voorkwamen en uiteindelijk resulteerde in een IJstijd die leidde tot de op één na ergste uitroeiing van het leven in de hele geologische geschiedenis.

Professor Zbigniew Jaworowski toont verder aan in zijn publicatie dat het CO2 deel van het globale broeikas effect minuscuul is in vergelijking tot het broeikas effect van waterdamp die verantwoordelijk is voor 96% tot 99% van het totale broeikas effect. Hij suggereert dat wat de waterdamp veroorzaakt dus 96% tot 99% van het totale broeikas effect veroorzaakt en daarbij het hele globale klimaat beïnvloedt. (Zie pagina 4 van zijn publicatie)

Zonne Cycli, en niet CO2, beïnvloeden ons klimaat (zowel de opwarming als de afkoelings cycli)

Professor Zbigniew Jaworowski wijst naar het alom bekende feit dat de waterdamp inhoud in de atmosfeer voor een belangrijk deel beïnvloedt wordt door de ionisatie die voorkomt in de troposfeer onder invloed van kosmische straling. Geïoniseerde deeltjes zijn veel meer magnetisch voor waterdamp dan niet-geïoniseerde deeltjes. Door dit effect is de intensiteit van kosmische straling een belangrijke factor in wolkvorming.

Zbigniew Jaworowski laat zien dat bewolking en waterdamp een honderd keer zo sterke invloed op de globale temperatuur heeft dan alle andere broeikas gassen bij elkaar. Hij suggereert ook dat als het mogelijk was de CO2 concentratie wereldwijd te verdubbelen, het effect daarvan overtroffen wordt door slechts 1% toename in bewolking.

Het is ook bekend dat grote variaties in de intensiteit van kosmische straling niet ongewoon zijn voor de Aarde, en dat deze intensiteit erg beïnvloedt wordt door de intensiteit van de zonne-cycli die zich manifesteren als zonnewind en magnetische stormen, die de Aarde in zekere mate afschermen voor kosmische straling.

De conclusie is dat de intensiteit van kosmische straling wolkvorming beïnvloedt en daarmee ons klimaat, en dat wordt bestuurd door de zonne-cycli en niet door menselijk ingrijpen. Daarom wordt de globale opwarming en globale afkoelingscyclus absoluut niet veroorzaakt door variaties in CO2 gehalte of dat van andere gassen.

De huidige Globale Opwarmingstrend komt waarschijnlijk al aan zijn eind

Goed bekeken, is de doctrine van door mensen veroorzaakte globale opwarming een sprookje. Het is verzonnen voor politieke doeleinden die niets te maken hebben met de werkelijkheid in het fysieke universum.

Zbigniew Jaworowski citeert een Russisch rapport van het Instituur van Zon-Aarde Fysica in Irkutsk, die suggereert dat de globale opwarmingstrend die ons uit de laatste Kleine IJstijd bracht wellicht al weer aan het omdraaien is. In ieder geval doet het dat al in Irkutsk. De gemiddelde jaarlijkse temperatuur gemeten in het Instituut had een piek bereikt in 1997 van 2.3 graden Celsius en is daarna geleidelijk gedaald tot 0.4 graden in 2000, en is sindsdien verder gezakt naar 0.1 graad onder nul.

Het Instituut in Irkutsk heeft ook de corresponderende variaties in de zonnevlek cycli gemeten die typisch voorafgaan aan de globale lucht temperatuur veranderingen in de laatste drie jaar. Wetenschappers in het Instituut vertellen ons dat de huidige 11-jarige zonnevlek cyclus zwakker wordt en dat zij verwachten dat de komende twee cycli nog zwakker worden, en dat gaat door tot midden 2020-2030.

Globale afkoeling kan ons hogere temperaturen geven (dit is geen tegenstelling)

De huidige zomerse hittegolven die algemeen toegeschreven worden aan globale opwarming zijn feitelijk een teken van globale afkoeling.

Er staat een nieuwe IJstijd aan de horizon. Het wordt veroorzaakt door de afnemende intensiteit van de zonnevlek cycli. De verminderde zonneactiviteit veroorzaakt op zijn beurt dat er meer kosmische straling de aarde bereikt, en dat vergroot de bewolking met de daarbij behorende afname van waterdamp in de atmosfeer die voorziet in 97% van het broeikaseffect wat de Aarde warm en leefbaar maakt. In het kort gezegd: De broeikas mantel van de Aarde neemt langzaam af naar de volgende IJstijd. Maar waarom zou deze trend ons juist hogere temperaturen geven?

Het antwoord ligt in de aard van het broeikas effect. De zon is onze warmtebron. Zijn energie komt naar de oppervlakte van de Aarde toe in de vorm van kortegolf straling die recht door de broeikas mantel gaat en het land en de oceanen opwarmt. Maar de hitte die zo gecreëerd wordt op het oppervlak, de "zwart-lichaam" hitte van de aarde, wordt terug gereflecteerd naar de atmosfeer in de vorm van langegolf straling. Een deel van die hitte wordt daar geabsorbeerd en terug gereflecteerd naar de Aarde, en dus behouden, gelijk aan de manier waarop hitte verzameld wordt in een broeikas. Als het broeikas effect afneemt, dan wordt er minder hitte terug gereflecteerd, en wordt de Aarde weer kouder. Maar de zon straalt ook hitte uit in de vorm van langegolf straling. Als het broeikas effect sterk is dan wordt veel van deze binnenkomende hitte terug gereflecteerd naar de ruimte, maar als het broeikaseffect zwak is, dan wordt er minder teruggekaatst, en bereikt er meer straling de Aarde. Het effect is dan dat het klimaat warmer lijkt te worden tijdens de heldere zomerdagen, zelfs ondanks dat het in het geheel kouder wordt. Moskou rapporteert 40 graden onder nul diepvries in de winter, en 40 graden boven nul oven temperaturen in de zomer. Het effect van de broeikas mantel is dat het deze extremen afzwakt. Als de broeikas mantel vermindert, dan vermindert ook het afzwakken, en dat creert sterkere hittegolven en koude perioden. Het resultaat van dit gemis aan afzwakken is vooral merkbaar in de oceanen, die daardoor steeds warmer worden omdat de oceanen hun warmte veel beter kunnen vasthouden dan landmassa's. De grote wouden worden ook sterk beinvloed door de meer intense hitte die tot de aarde doordringt, zelfs ondanks het klimaat steeds kouder wordt.

Het is makkelijk om "globale opwarming" te roepen als de hittegolven de Aarde verschroeien. Helaas stuurt het resultaat van dat roepen ons in de verkeerde richting en leidt het tot verkeerde reacties. De maatschappij vervalt tot angst en verwoest zijn economie om zodoende minder CO2 broeikas gassen te produceren om de globale opwarming te bevechten, zonder zich te realiseren dat er niet zoiets als door mensen veroorzaakte globale opwarming bestaat en dat CO2 geen factor is als 97% van het broeikaseffect door waterdamp veroorzaakt wordt. De conclusie is dat het hele op CO2 gebaseerde door mensen veroorzaakte broeikaseffect op leugens gebaseerd is. Er is geen stukje wat overeenkomt met de werkelijke geschiedenis. En waarom zouden we hierdoor verbaasd zijn, omdat het schijnbaar moreel geaccepteerd is om de maatschappij op grote schaal voor te liegen in de naam van de politiek, of in dienst van "zakelijke" doeleinden? Zouden we ons niet liever bezig gaan houden met begrijpen wat nu werkelijk ons klimaat beïnvloedt?

De wetenschappelijke gemeenschap protesteert op grote schaal tegen de globale opwarming doctrine.

Eén van de leugens die ons verteld wordt in de media, is dat de hele wetenschappelijke gemeenschap de door mensen veroorzaakte globale opwarming doctrine ondersteunt. Niets is verder van de waarheid. Drie belangrijke petities zijn gelanceerd door de internationale gemeenschap, die dit bewijzen:

Het Heidelberg Appeal

De eerste van deze officiele verklaringen van protest door de wetenschappelijke gemeenschap was de Heidelberg Appeal in 1992. Deze oproep werd gelanceerd vanaf de universiteit van Heidelberg in Duitsland als protest tegen de onwetenschappelijke globale opwarming aannames en de draconische maatregelen die erop gebaseerd werden. Deze pionier oproep leverde de organisators in Heidelberg ruim 4000 handtekeningen van vooraanstaande wetenschappers uit 69 landen op en 63 Nobel Laureaten. Natuurlijk zijn we helemaal niet verbaasd dat deze enorme oproep niet eens leidde tot een vermelding op de agenda van de Rio klimaat conferentie in 1992. De conferentie was toen al bekend in de zin van dat het een meer politieke agenda had en niets te maken wilde hebben met de waarheid.

De Leipzig Declaratie

Volgend op deze mislukking door de wetenschappelijke gemeenschap om de waarheid te laten horen, en niet verslagen door dit verlies, werd een volgende protest verklaring georganiseerd in Leipzig, alweer in Duitsland, en die werd bekend als de Leipzig Declaratie. Deze keer was het project gericht op het verkrijgen van handtekeningen van uitsluitend de werelds meest bekende klimaat specialisten, om de globale opwarming doctrine te ondergraven.

De Leipig Declaratie leverde 110 protest handtekeningen op van de toonaangevende experts in het klimaat veld. Het project was op tijd afgerond voor de Kyoto klimaat conferentie in 1997. Maar opnieuw werd de stem van de eigenlijke experts niet gehoord. Klaarblijkelijk was de waarheid ook niet "welkom" op de Kyoto conferentie. Uiteindelijk was de conferentie georganiseerd om de globale opwarming doctrine goed te keuren en te bekrachtigen. Overduidelijk was dat de uitkomst van de conferentie al lang van tevoren bepaald was, en dat is meestal het geval met dit soort UN wereldconferenties waarop de gedelegeerden met de hand uitgezocht worden en geselecteerd worden op hun specifieke mening zodat ze de van te voren bepaalde conclusie ondersteunen.

Het Oregon Petitie Project

Nadat de stem van de waarheid doeltreffend verborgen was op de Kyoto conferentie, werd een nieuw petitie project gelanceerd door de wetenschappelijke gemeenschap, het zogenaamde Oregon Petitie Project (het werd feitelijk vanuit Californië gevoerd). Het petitie project bracht een nog nooit eerder vertoonde hoeveelheid van 17.000 handtekeningen van wetenschappers rond de wereld bij elkaar, die de wereldregering smeekte om de niet wetenschappelijke aannames achter het Kyoto accoord NIET te ratificeren.

Een gecombineerd rapport over de tegenstand vanuit de wetenschappelijke gemeenschap werd gepubliceerd in 1999 in een artikel in The New Federalist, Leesburg, VA, door de atmospherische wetenschapper Hugh W. Ellsaesser, gepensioneerd na 23 jaar atmosferisch en klimaat onderzoek in Lawrence Livermore National Laboratory en 20 jaar als Meteorologisch officier in de U.S. Air Force.

Het Kyoto Protocol kreeg 85% afwijzing in de hele wereld in 2004.

De werkelijkheid is dat in 2004, vijf jaar na het artikel van Ellsaesser en zeven jaar na Kyoto, ondanks alle claims in de media van een zogenaamde consensus over globale opwarming, slechts 32 van de 210 landen die het Kyoto Protocol geadopteerd hebben het feitelijk geratificeerd hebben. Dit gebrek aan positieve respons telt op tot een 85% afwijzing van het protocol.

De overweldigende afwijzing van het Kyoto Protocol kan deels toegeschreven worden aan het Oregon Petitie project, en misschien ook deels aan een geleidelijk ontwaken in een werkelijkheid die betrokken is.

De prestigieuze Russische Academie van Wetenschappen, bijvoorbeeld, heeft zijn conclusie in mei 2004 gepubliceerd, en bevestigd daarin dat het Kyoto Protocol geen enkele wetenschappelijke ondergrond heeft.

Hoe dan ook, het globale opwarming circus gaat maar door. Het duidelijke doel lijkt te zijn om de uitbraak van een Nieuwe Renaissance op de wereld te voorkomen, die zou resulteren in een nieuwe stap voorwaarts voor de wetenschap en humanitaire zaken. Deze voortgang naar een nieuwe renaissance is wat de overheersers het meeste vrezen. En terecht, omdat een hoog ontwikkelde mensheid niet zou toestaan dat de wereld constant geplunderd wordt. Dat is wat de overheersers niet zouden overleven, die afhankelijk zijn van die plundering. Maar het zou de mensheid in staat stellen te overleven. Dus, de toekomst van het overleven van 99% van de mensheid hangt af van een wereldwijde poging om de waarheid te verbergen door een leugen.

De geschiedenis van het Globale Opwarming dogma

Het globale opwarming dogma was "uitgevonden" in de 70er jaren toen de wetenschappelijke gemeenschap bezorgd raakte over de noodzakelijke economische ontwikkeling die het overleven zou verzekeren van de mensheid in de dramatisch veranderende wereld veroorzaakt door het terugkeren van de IJstijd. Oproepen werden georganiseerd om een internationale vergadering te organiseren om te discussiëren over wat voor maatregelen genomen zouden moeten worden om de uitdagingen van de komende IJstijd het hoofd te kunnen bieden. Deze vergadering vond nooit plaats. De agenda werd gekaapt en op zijn kop gezet door overheersende machten om de aandacht weg te leiden van de terugkomst van de IJstijd. Het doctrine van de Globale Opwarming was "uitgevonden" en in de plaats gezet om een mogelijke economische renaissance ten koste van alles te voorkomen.

Grote angstverhalen werden verzonnen om een tegengestelde beweging op gang te houden, om de basis te zijn van de "wetenschappelijke" leugens. Een van de wetenschappers van de groep van tegen-organisators heeft het op de volgende manier verwoord: "Ieder van ons moet beslissen wat de juiste balans is tussen effectief zijn en eerlijk zijn." (Weer aangehaald door de inmiddels al overleden Dr Dixy Lee Ray - hoofd van de VS Atoom Energie Commissie 1972-1975 en gouverneur van Washington 1977-1981, in een artikel, "Globale Opwarming, Ozonlaag afbraak---Waar is het bewijs?" gepubliceerd in 21st Century Science and Technology special report, November 1997.)

Terwijl de leugens doorgaan, komt de IJstijd naderbij

Professor Zbigniew Jaworowski onderzoekt in zijn publicatie of de mensheid in staat is zijn biosfeer te beschermen tegen de terugkerende IJstijd. Hij suggereert dat het antwoord afhangt van de hoeveelheid tijd die we nog hebben. Hij suggereert dat statistisch gezien de terugkeer van de IJstijd al 500 jaar te laat is en elk moment kan plaatsvinden. Hij suggereert dat de mensheid niet in staat zal zijn om de kennis en de benodigdheden te verzamelen in de komende 50 jaar om het klimaat van de wereld te gaan besturen. Hij laat zien dat zelfs de meest intense pogingen om de globale CO2 niveaus te verdubbelen (dit zou feitelijk mogelijk zijn) nog niets zouden helpen. In andere woorden, wij zijn niet bij machte om de komende IJstijd te voorkomen met zijn radicaal lagere temperaturen. We kunnen alleen de consequenties voorkomen door grootschalige wetenschappelijke, technologische en economische middelen.

De conclusie is dat de enige hoop die de mensheid heeft om zijn biosfeer te behouden waar zijn voortbestaan van afhankelijk is, is om de technologische infrastructuren te bouwen die het mogelijk maken de voedselproductie indoor te realiseren. Technologisch, is zoiets geheel mogelijk. Het benodigde materiaal en de benodigde energie is beschikbaar hiervoor. Ook de intense economische ontwikkeling is mogelijk om te bereiken dat de mensheid deze benodigde infrastructuur op grote schaal kan bouwen. Maar zal de mensheid dat ook doen?

Als we kijken naar wat er op het spel staat en de potentiële noodzaak ervan, dan zouden de wetenschappelijke en economische ontwikkeling en de bouw processen nu direct moeten beginnen, hier en nu. Tragisch is dat er niets gedaan wordt op dit front. De economische rijkdommen van de mensheid worden in plaats daarvan op een verbazend tempo verwoest en wat er over is verbruikt aan de oorlog. En deze trend zal niet gemakkelijk ombuigen zolang de terugkomst van de IJstijd verborgen blijft achter het mythische sprookje van de globale opwarming. Alleen de consequenties op onze voedselbronnen kunnen niet verborgen blijven.

Onze globale voedselbronnen zijn veel kwetsbaarder voor globale afkoeling dan we willen toegeven, zelfs voor de zwakke trend die nu al begonnen is. Een deel van deze kwetsbaarheid kan al gezien worden in de mislukte oogsten in de graanschuur van de Verenigde Staten nu de drogere klimaten zich al beginnen te ontwikkelen. (Zie: Alpha Omega Newswire rapport, Juni 13, 2006.)

Zal de mensheid de nodige doorbraak kunnen maken om zijn voedselbronnen te beschermen voor de komende IJstijd afkoeling en overleven?

Wie kan dat beantwoorden? Het lijkt erop dat het antwoord afhangt van wat we op dit moment doen, en vooral wat we individueel doen om te verzekeren dat er een doorbraak zal komen. De vraag is, hebben we genoeg liefde voor onze kinderen en hun kinderen en voor iedereen in de wereld, voor de hele mensheid, dat we een 100-jarige inspanning zullen leveren om onszelf en onze wereld voor te bereiden op de komende IJstijd voordat de overgang begint? Er is al bewijs in de gletschers in Groenland wat suggereert dat de laatste overgang begon met scherpe, zeer kortdurende temperatuur fluctuaties in de orde van tientallen jaren voordat de klimaat overgang echt plaatsvond.

Als de overgang naar de volgende IJstijd begint met een mensheid die niet voorbereid is om zijn voedselvoorziening in indoor faciliteiten te produceren, zelfs niet voor een tiental jaren, dan zal de instortende landbouw de wereldbevolking terugbrengen tot zeer kleine bevolkingsaantallen. De mensheid kwam uit de laatste IJstijd met ongeveer 1-10 miljoen mensen, door het gebrek aan voedselbronnen. We zullen het deze keer niet veel beter doen. De mensheid zou in staat moeten zijn om maximaal 100 miljoen mensen te ondersteunen (1% van de verwachte wereldbevolking over 100 jaar) en zou die overblijvers door de 90.000 jarige kou kunnen brengen. Dat zou het beste zijn wat de mensheid zou kunnen doen als de IJstijd weer begint zonder dat de mensheid hierop voorbereid is met indoor faciliteiten. Maar als we vandaag zouden kiezen om stappen te nemen om de globale voedselbronnen te beschermen voor de verwachte terugkeer van de IJstijd, dan zouden we meteen moeten beginnen, want de tijd die we nog daarvoor hebben is beperkt. Het zou de mensheid zeker nog 100 jaar kosten om de technologie, de energievoorziening, de financiële ondersteuning, en een sterke economie te bouwen die de benodigde infrastructuur kan bouwen. En wellicht is 100 jaar nog alles wat we over hebben (als we geluk hebben!).

Zijn we bereid om deze weg te gaan en onze toekomst te beschermen?

Dit is de vraag die we hoognodig moeten beantwoorden. Dromen over globale opwarming staan ons niet eens toe om deze vraag te overwegen. Dat is het echte grote gevaar van de globale opwarming doctrine. De toekomstige overleving van 99% van de mensheid staat op het spel. De uitkomst zal waarschijnlijk bepaald worden door hoe we deze vraag beantwoorden in onze tijd.

Rolf A. F. Witzsche is een onafhankelijke onderzoeker, uitgever, en auteur van elf boeken. Zijn boeken verkennen het principe van universele liefde, het principe wat tot een bepaalde graad gereflecteerd wordt in elke lichte periode van de geschiedenis met de extra uitdaging voor vandaag om onze universele liefde een actieve uitdrukking te geven in een soort van "Universele Kus" voor de hele mensheid.


Notitie van René (goto2012 redactie): De in dit stuk steeds aangehaalde Poolse professor Zbigniew Jaworowski is een veel bekritiseerd man, en als je erop googelt dan vindt je zeker debunking van dit verhaal. Ik denk zelf ook dat deze professor niet altijd even goed onderlegd is. Feit blijft echter wel dat hij gelijk heeft in zijn zeggen dat het CO2 gehalte absoluut maar een klein onderdeel vormt van de Globale Opwarming, en dat is niet zoals de wereld het gepresenteerd krijgt. Ook zie je dat dit soort uitspraken helaas direct ondersteund worden door de industrie en de oliebaronnen, omdat het koren op hun molen is. Ze gaan direct roepen dat die Globale Opwarming maar onzin is. Resultaat van dit alles is dat het echte probleem, een mogelijk spoedige terugkeer van een IJstijd hierdoor volkomen onder de tafel verdwijnt. En dat er van de hoognodige voorbereiding daarop totaal niets terecht komt. En dat is het belangrijkste nieuws in dit artikel, en daarom publiceer ik het!

Het originele engelstalige artikel is te vinden op Truth versus Guns

Dit artikel is vertaald door René van